تولـــــــــــــــدت  مبـــــــــــــارک.......

امروز

یعنی دیروزتولد وبم بود. اره تولدش بود. مگه وبلاک من دل نداره.!!!......

زودتر وقت نکردم بیام...دروغ چرا؟؟؟دیشب  حدود سه ساعتی....

واقعا دیروز چه روزی بود.روزی که تکه پاره های سرنوشت کنار هم قرار گرفتند وکامل شدن واخرش این زندگی لعنتی زهر خودش رو ریخت!!.واقعا چرا؟؟؟چرا وقتی زندگی یه روی خوش به ادما نشون میده دنیا حسودیش میشه وجدایی رو به جای خوشی توی دلاشون میذاره؟.نمیدونم شاید دل کسی رو شکستم که همیشه بعدیه مدت باید حسرت بخورم.حسرت روزاوخاطره هایی که گذشت خیلی کوتاه بود............

ولی اینو میدونم که هرسه میتونستیم یه کارایی بکنیم ولی اهمیت ندادیم وفقط تماشا کردیم وگذاشتیم بینمون فاصله بیفته.کاشکی ادمافقط یه ذره همدیگه رو درک میکردن........................

وقتی به دیروز فکر میکنم که چه جوری همه چی دست به دست هم داد که من دیر برسم دیوونه میشم.این جور وقتاگذشتن هر ثانیه مثل یه خراش رو قلب ادمه.

خلاصه اینکه شاید شما بتونید با این قضیه کنار بیاین ولی من خودمو مقصر میدونم وهیچ وقت وهیچ جا خودمونمیبخشم چون رفاقت رودرحقـتون تموم نکردم.منو ببخشید.خیلی دوستتون دارم رفقا..............

دوری   ................

باز غم دوری که همیشه در قصه ها ز ان یاد میشد

بین ما نیز دیواری از جنس درد وافسوس بوجود اورد

وصبوری تنها گزینه ی انتخاب برای من بود

باز به انتهای جاده ی زندگی می اندیشم

وتنهایی را در اغوش بی جان خویش می کشم

وباز هم سکوت می کنم و دم نمیزنم

تا شاید از این خواب طولانی بیدار شوم

ولی هرگاه که چشمانم را باز وبسته می کنم

غم حضور نداشتن تو به من میفهماند که بیدارم

اری بیدار بیدار....................